Dokąd podąża świat,
gdzie ucieka człowiek,
pośpiesznie niczym wiatr,
znaleźć resztki wspomnień.
Zegar goni ludzi,
złączy ich sygnałem,
dzwoni stary budzik,
wstają cienie blade.
Człowiek uciekł dawno,
teraz nic nie powie,
wiatr kołysze prawdą,
umarł dawno człowiek.
Ten przyrody ciekaw,
gdzie uniesień gaje,
pełne ptaków śpiewu,
i miłosnych wrażeń.
” Czas jest bezwzględnym rzeźbiarzem ludzi.”
Odisseas Elitis