skrzydła motyla
postrzępione ze słów
leżą na kartce
jakby ktoś próbował zabić myśl
nie polecą
chyba że w przypisie
albo w cudzym spojrzeniu
tak bywa z metaforą
w powietrzu — zachwyt
pod lupą — pył
miałem
pisać o czułości
utknąłem w cienistym wersie
by uchwycić piękno
został kruchy papier
miłości
niedokończony wers
i lekkie drżenie
wiem
nie sklei ich żadna strofa
a jednak
nie wyrzucam kartki
czasem te myśli
najdłużej zostają
pod skórą