Kto tam?
Zapytała mucha bobra,
jestem Leon, zęby ścieram,
już troszeczkę mam za długie,
a dentysta jest zbyt drogi,
drzewko zetnę, nie zarobi.
Kim ty jesteś?
Tak beztrosko bzykasz wkoło.
Jestem mucha Weronika,
wciąż pojawiam się i znikam.
Miły bobrze w cieniu siądę,
a ty ścieraj zęby dobrze.
Mucha była dość szalona,
ciężko nawet w to uwierzyć,
przyjaciółmi są do dzisiaj,
ciała różne, dusza jedna.
„Nie można rozłączyć tego, co jest jednością.”
Hanna Kowalewska