patrzę daleko na krajobraz
zmienia kolory i kształty
jakby rozpadał się na kawałki
i ponowne składał w jakąś całość
tak samo człowiek wędruje
przez życie pełne tajemnic
odkrywając nowe drogi
często wędrówka w głąb siebie jest
jedyną drogą do prawdy
która tkwi w otchłani naszej duszy
wciąż szukamy swego kierunku
by znaleźć sens i cel tej podróży
każdy krok wszystkie decyzje
to jak chodzenie po bezdrożach
które nieraz prowadzą do nędzy
czasem do celu pełnego sukcesów
tworzymy barwną mozaikę
która składa się z naszych doświadczeń
stąpamy po cienkiej linie
rozkładamy ręce równoważąc
marzenia