Na strychu, w pudełku
zapisane są historie
z dzieciństwa, nikomu
już niepotrzebne.
Upragnione klocki budowały
domy z marzeń, dzisiaj
zastygły w bezruchu
jak kruche fundamenty
zaginionego miasta.
Laleczki, których uśmiechy
były kiedyś wierne
naszym wyobrażeniom
teraz zatonęły
w cień kurzu i zapomnienia.
Zabawki przypominające
o dziecięcych pragnieniach
stały się tylko dodatkiem
do zbioru zakurzonych
przedmiotów.
Jednak gdy czasem
przyglądamy się tym
zwykłym, niepotrzebnym
rzeczom, odkrywamy
małe fragmenty siebie
wśród starych klocków
i laleczek.
Może więc warto
od czasu do czasu
odkurzyć strych
by przypomnieć sobie
jakie były nasze marzenia
gdy świat był jeszcze
pełen możliwości
i każdy przedmiot
mógł być bramą
do innego świata.