Idziemy razem
wzdłuż ścieżki w parku,
gdzie każda ławka
ma swoją historię.
wzdłuż ścieżki w parku,
gdzie każda ławka
ma swoją historię.
Milczymy, choć czasem
przypadkowy dotyk dłoni
jest wystarczającym słowem.
Miłość to nie
wielkie gesty,
lecz chwile, które
przechodzą obok siebie,
jak liście porwane wiatrem.
W tej wspólnej przestrzeni
odnajdujemy prawdę
o nas samych,
gdzie cisza jest
najlepszym świadkiem.