panie który siedzisz w świetle
i w cieniu schodzisz po stopniach
wyciągam ręce nie po znak
lecz po ciszę
nie chcę cudów składających się z liczb
aniołów mierzących znaki w brewiarzu
zostaw mi tylko przestrzeń
do wypełnienia milczeniem
niech gwiazdy nie błagają uwagi
niech drzewa nie proszą łaski wiatrem
pozwól by wszystko było
po prostu zwykłe
jak myśli w rzece jordanu
nie zmazuj śladów prowadzących w tył
niech w cieniu przędzie miejsce
na przeszłość całą i wstecz
w złożony krzyż
duch miejsca szepcze