Czasem dojrzeć w kimś człowieka jest sztuką,
gdzie system łapczywie duszę pożera,
początek i koniec zakończy dzieło,
tylko w papierach.
Gdzie szczęście odnaleźć pośród umarłych,
stałem się tylko numerem wśród wielu,
kolejną zwyczajną duszą obdartą,
cząstką papieru.
Ciało zakute kajdanami płacze,
dłonie Piłata krwią obmyte dumnie,
na szafot prowadzą twarze pobladłe,
kolejny numer.