Dokąd dociera rzeka? Sprawdzimy kochanie,
Figlarnie mieszasz zmysły kolorem fantazji,
Ruchami pędzla skrycie pragniesz mnie rozpalić;
Na kładce stoję cicho- nim kierunek wskażesz.
Kwiecista łąka chabrów prowadzi mirażem,
Słowiki śpiewem pragną koncepcje wyjawić;
Podążam za muzyką, wzlatuję chmurami,
Radośnie niebem płynę w barwionej ekstazie.
Spoglądasz na mnie czule o świetle poranka,
Idealny kochanek w grze miłosnych cieni;
Żywot marny w obrazie więc próżne starania,
Zapomniałaś o duszy w szlachetnej intencji.
Raptem kończy się rzeka- strapienie pojawia,
Dlaczego dałaś serce? Niech w ogień odleci.