Pochmurne lico błazna w ironii
krytyka bitwy króla z moskalem
w fotelu siedzi myślą dowodzi
Smoleńsk w zasięgu ino rozkazem
Goreje blaskiem pędzel w rozkoszy
farbami miesza mistrz swą potęgą
blejtram złocisty — pełen pokory
Ojczyzna krzyczy- nadejdzie nędza
Wymyślne cienie rządzą obrazem
tak aktualne w Polsce współcześnie
barwną paletą zażyję zmartwień
zamknięty w szklance dudniącej echem