/wiersz inspirowany książką
„Mały książę”
Antoine de Saint-Exupéry/
Tysiące srebrnych punkcików na niebie,
Ach! Ile światów odwiedzę spragniony,
Wiedzy o wszystkich ukrytych tajemnie.
Z radością wciskam już guzik startowy.
Zapłakał raptem wpatrzony w peryskop,
W którym kierunku skierować marzenia,
Wszystkie błyszczące tak kuszą różyczko,
Samotna uschniesz — w miłości nadzieja.
Pierwsza planeta w jaskrawym połysku,
Kwiaty śpiewają z uśmiechem na ustach,
Motyle w pląsach dźwiękami przypływu,
Pulsują w sercu nastrojem współczucia.
Miliony kwiatów w przecudnym kolorze,
O jeden zadbam w życiowym ogrodzie.
„Dla całego świata możesz być nikim,
dla kogoś możesz być całym światem.”
Antoine de Saint-Exupéry