śluby dziś pachną instagramem
jednorazowe bukiety z odzysku
na obrączkach wygrawerowane hashtagi
uczucia zamknięte w losowej relacji
przysięgi są niczym oddech na szybie
rozmywają się nim zrozumiesz słowa
wiatr rozwiewa ostatni żar z kominka
choć zawsze był elektryczną atrapą
serce – plastikowy kubek
gnieciony jedną ręką
wrzucony do zmieszanych odpadów
po bólu pozostaje przestrzeń
poszukująca dawnego sensu
w tłumie ulotnych spojrzeń
czasem odkrywane jest uczucie
twarde jak skała żywe jak korzeń
a gdy życie próbuje je złamać
staje się źródłem wiecznej siły