mówią
że z oddalenia widać więcej
ale dla mnie im wyżej
tym mniej się liczy
jakby wysokość gubiła znaczenia
zanim zdążą coś ujawnić
nie wierzę w patrzenie z góry
za lekko wtedy odpadają detale
od których zaczyna działać sens
kiedy zostaję blisko ziemi
wszystko nagle jest prostsze
niespieszne
jak sprawy
pomijane milczeniem
a jednak zostają najdłużej
tam uczę się
że to co ważne
nie kocha rozmachu
i potrafi przetrwać
nawet całkowitą ciszę
czas nie wiruje
nie ściga
tylko czeka
jak coś odkładane
bez żadnej wielkiej myśli
i może właśnie w tej bliskości
rodzi się zrozumienie
niewymuszone
niepewne
ale własne
nachylone nade mną
tuż przy oddechu
który jeszcze trwa