pisz tak
jakby ktoś miał to przeczytać
i nigdy cię nie spotkać
unikaj słów
które brzęczą jak drobne monety
i tych ważących za dużo
na ciężar jednego wersu
przecinki niech wiedzą
dlaczego się zatrzymują
i niech nie liczą na taryfę ulgową
zdania nie muszą być mądre
wystarczy, że będą twoje
a jeśli zabraknie puenty –
spójrz przez okno
zawsze ktoś przechodzi
bez świadomości
że kończy wiersz
mówią że światem rządzi kapitał
i wcale nie trzeba szukać daleko
żeby znaleźć się w miejscu
gdzie marzenia mają wycenę hurtową
możesz tu kupić przyszłość
z etykietą ekologiczną
albo patriotyzm na abonament
przy kasie zapytają
czy chcesz dodać do koszyka
ludzkość w promocyjnym zestawie
z umową na czas nieokreślony
tutaj czas się nie zatrzymuje
przewija się szybciej niż taśma produkcyjna
a historia to tylko katalog
w którym przeglądasz stare sezony
nie musisz się martwić
system dba o ciebie
wyśle przypomnienie o uśmiechu
wystawi fakturę na empatię
naliczy punkty lojalnościowe
za każde złożone ręce
czy chcesz potwierdzić zamówienie
nie mamy pana w systemie
może źle zapisano nazwisko
może w ogóle się pan nie zdarzył
proszę dostarczyć dokumenty
akt urodzenia, zaświadczenie o istnieniu
przynajmniej jedno zdjęcie
na którym pan wie, dokąd idzie
o, tu widzę – zgłoszono emocje
ale bez podpisu, bez daty wpływu
przykro nam, nie możemy rozpatrzyć
czy jest pan pewien, że był?
czy ma pan świadka?
czy ktoś oprócz pana pamięta?
jeśli nie, proszę się nie martwić
mamy jeszcze kilka tożsamości
do przydziału
w świetnym stanie, choć używane
kiedyś bóg stworzył człowieka na swój obraz
teraz człowiek tworzy człowieka na swój algorytm
nie musisz myśleć –
masz powiadomienie
światło nie przestaje świecić
nawet gdy zamkniesz oczy
przewijasz
przewijasz
przewijasz
wszystko co musisz wiedzieć
już wybrano za ciebie
czujesz ulgę
człowiek nowoczesny nie śpi
człowiek nowoczesny nie marzy
człowiek nowoczesny ma konto premium
i dostęp do rozszerzonej rzeczywistości
(chociaż nigdy nie był w podstawowej)
nie ma miejsca na błędy
skrypt zapisuje myśli w chmurze
a kiedy pytasz siebie kim jesteś
wyskakuje captcha
weryfikacja dwuetapowa:
zaznacz wszystkie pola z poczuciem sensu
spróbuj ponownie
logowanie zakończone sukcesem
pada deszcz
ale nie masz w ustawieniach opcji moknięcia
wszystko jest w porządku
W cieniu wież, gdzie szept staje się psalmem,
przez witraże krwawiące purpurą,
spływają modlitwy po mokrym sklepieniu.
Na białej mensie kielich martwej hostii
drży jak dłonie Boga w pierwotnej ciszy.
Kadzidło dusi anielskie płuca,
kamienne skrzydła osypują się w proch.
Przy wypalonych stopniach do ołtarza
grzechy ludzi kiełkują ku niebu.
Czas zwalnia. Poruszona świeca gaśnie,
a nad nawą dzwon łka na wietrze.
Między krużgankiem a prezbiterium
w każdym krzyżu – cierń,
na każdej ikonie – pęknięcie.
Stoję jak pielgrzym wsłuchany w głos,
gdzie przestrzeń spowiła łaskę.
Niebo to nie tylko ślepe gwiazdy,
lecz iskra, gdy światło z prochu się rodzi.
Ogień w nas płynie zamiast krwi,
a kolejny oddech wybija
Amen.
Okruch chleba
ziemi i niebiosom.
patrzę przed siebie
widzę wczorajszą twarz
jedziemy razem
ciekawe
dokąd zmierza
czasem ktoś wchodzi
spojrzenia krzyżują się
na ułamek piętra
drzwi otwarte
odbicie wysiada
ja gubię kierunek
dziś przelotne myśli
z możliwością burz po południu
ciśnienie wspomnień w normie
mogą wystąpić nagłe spadki nastroju
w rejonie serca – lekkie zachmurzenie
z przejaśnieniami nad ranem
zalecam zabranie parasola cierpliwości
i ciepłego słowa na wieczór
jutro bez zmian –
emocje zmienne wiatr porywisty
ze wschodu na zachód
weź głęboki oddech
potem drugi na zapas
policz do dziesięciu
albo do jutra
zaparz herbatę
i patrz jak liście
robią to czego nie umiesz –
opadają bez lęku
jeśli listonosz przyniesie rachunki
udawaj że to listy miłosne
jeśli sąsiad znów trzaska drzwiami
może to oklaski
nie walcz z losem
sam kreśli scenariusz
pogłaszcz dzień po grzbiecie
i pozwól odejść
Nigdy nie było troskliwej rozmowy
jedynie cięgi ból niosły ogromny
i słowo kocham cuchnące gorzałą.
Rano wieczorem dudniło tak samo-
poczucie winy powoli krwią broczy.
Z dala patrzyłem jak znikają ściany
serce krzyczało- zostanie bezkarny.
Noc mnie zabrała daleko bez pytań
rany milczały choć dusza srebrzysta
straciła piękno i w złą stronę patrzy.
Pragnąłem uciec do świata jasności
gdzie nie uchwycą już ludzie podobni.
Dzisiaj rozumiem niesiony pewnością
że do wszystkiego potrzeba dorosnąć.
Biegnij syneczku — tatuś cię dogoni.
ojcze nasz któryś odwrócił twarz
patrz jak się uczę umierać
jak krztuszę się twoim milczeniem
chleba nam nie dawaj
ręce pełne są gwoździ
ciało pęka jak przejrzały owoc
nic już nie wskrzesza
przyjdź królestwo popiołu
bądź wola twoja jak ściana
przeciw której krew się modli
odpuść nam że istniejemy
bo sami sobie
nie możemy wybaczyć