Kategoria: Post

przed wejściem do budynku sprawdź regulamin
przed zakupem przeczytaj etykietę
przed rozmową zastanów się dwa razy
przed snem nie myśl za dużo

mydło zabija 99% bakterii
ale jedna zawsze coś kombinuje
instrukcja obsługi życia jest długa
a gwarancja nie obejmuje przypadków losowych

kiedy wchodzisz do sklepu
kamera już cię zna
choć jej nie widzisz

kiedy wychodzisz na ulicę
światło zmienia się na zielone
ale nikt nie obiecał że zdążysz

przed decyzją skonsultuj się ze sobą
jeśli jeszcze odbierasz

aniołowie nie noszą skrzydeł
przymierzali kiedyś przed lustrem
ale wszystkie były albo za ciasne
albo spadały przy pierwszym kroku

w chmurach nie ma rezerwacji
ktoś próbował wpisać nazwiska
ale wiatr szybko pomieszał litery
i teraz każdy może być każdym

sąd ostateczny odwołano bez podania przyczyny
tablica ogłoszeń zniknęła w pośpiechu
na drzwiach napisano tylko:
wróć jutro

bramy nie są ze złota
to tylko mit dla tych
którzy boją się zwykłych drzwi

a jeśli ktoś pyta o adres
niech spojrzy w górę
ale nie za wysoko
bo niebo zaczyna się niżej
niż myślisz

posiadam umiejętność milczenia
w odpowiednich momentach
nie pytam o więcej niż trzeba
i nie zostawiam śladów

mam doświadczenie w zapominaniu
zdarzeń które nie powinny się zdarzyć
potrafię ukrywać myśli
w najciaśniejszych kieszeniach

jestem dyspozycyjny
dostosuję się do każdej roli
mogę być cieniem albo odbiciem
statystą w twoim scenariuszu

wymagania?
żadne specjalne
wystarczy miejsce
w którym mnie nie będzie

właściwie nic się nie stało
ot dwa ciała w tym samym miejscu
na przecięciu oddechów
w ustalonej przez przypadek godzinie

żadne fajerwerki
świat nie zmienił trajektorii
w gazetach ani słowa
nawet księżyc nie spojrzał dłużej
niż wymagały od niego zasady przyzwoitości

przyszłaś
choć przecież mogłaś nie przychodzić
odeszłaś
choć nikt nie poprosił byś została

na łóżku tylko ciepła
nierówno wgnieciona pościel
która wyprostuje się
za kilka godzin
jakby nic się nie wydarzyło

ojciec mówił: nie płacz, to nic
więc nie płakałem
chociaż kolana miały inne zdanie
a noc czasem waliła pięścią w żebra

dziadek mówił: pracuj, będziesz kimś
więc pracowałem
podnosząc cegły bez imion
i układając dni w równe stosy

świat mówił: bądź twardy
więc byłem
aż skóra stała się zbroją
a ręce zapomniały jak głaskać

teraz mówię: nic się nie stało
chociaż wiem, że stało się wszystko
i gdyby ktoś zapytał, kim jestem
powiedziałbym: męska sprawa

przyszedł list urzędowy
z pieczątką tak poważną
aż usiadłem przy stole
niczym do spowiedzi

w środku słowa jak kamienie
należy konieczne wzywamy
i numer sprawy dłuższy
niż życzenia od ciotki na święta

pani w okienku twierdzi
że wystarczy jedno zaświadczenie
a potem jeszcze jedno
i podpis w trzech miejscach
bo system nie uznaje człowieka
aż do udowodnienia

po godzinie wychodzę zwycięsko
z pieczątką ważącą więcej
niż całe moje nazwisko

urzędnik kiwa głową
jakby właśnie uznał
moje istnienie

oddam za pół ceny
kilka wspomnień w dobrym stanie
miłość prawie nienoszoną

obietnice jeszcze z metką

zwrotów-
jednak nie uznaję

przysiadł na słupie granicznym
bez mapy bez kompasu
niósł w dziobie śpiew
nie znając ojczyzny

wiatr przeglądał pióra
jakby szukał w nich słów
nieużywanych przez ludzi

za plecami miał rzekę
przed sobą pustkę
a smukły cień
ciągnął się jak pytanie

jeśli polecę dalej
czy
świat zapomni o mnie

być może wszechświat pisze wiersze
ale tu dziecko na palcach
rysuje dom ze szklanych snów
droga mleczna – przewrócona solniczka
kometa – zagubiona metafora między wersami

kto odczyta pomarszczone serwetki
albo rytm deszczu stukający w parapet
nawet gwiazdy migocą jak niedopałki
w nieoświetlonej anielskiej kieszeni

czas składa się jak pusta koperta
zaadresowana do nikogo
my piszemy na marginesach
ołówkiem
prowizorycznie

może to tylko planetarny szkicownik
gdzie ziemia jest rysunkiem wyciętym nożyczkami
a my – dopiski w nawiasie
nachalnie próbują
wyjaśnić sens

i tak trwamy –
jak wahająca się kropka po zdaniu
czy spaść w otchłań
czy zawisnąć nad światem

(w końcu czym jest wieczność
jeśli nie grą w chowanego
w której nigdy do końca nie przegrywamy)

to jest ręka –
nauczyła się witać
ale i odpychać

to jest oko –
widziało więcej niż chciało
mruga gdy nie zna odpowiedzi

to jest serce –
bije z przyzwyczajenia
czasem nie w swoim rytmie

to jest pamięć –
chowa wszystko
i rozdaje na oślep