rano budzisz się z długiem w sercu
oddech liczysz na granicy milczenia
na plecach stemple z decyzjami
zegar bije na kredyt
tik tak tik tak i śpieszy
chwile wypożyczone z ciszy
minuty zabrane w pustkę
odsetki od marzeń rosną
przeliczają wartość przemijania
przyszłość – ostatnie sztuki na półce
komitet społeczny ogłasza
jest pani/pan piąty
w kolejce na karuzelę
za oknem szeptane iluzje
w oczy zamknięte na przeceny
handlarzy pustymi słowami
bez prawa
do zwrotu – ani reklamacji
dotykam ciepła
stopniowo
odliczając zatrzymane
drżenia
prawą dłonią
naciśnij przycisk start
jeśli nie działa kopnij lekko w żebra
zwykle rusza za trzecim razem
człowiek na początku bywa uparty
jak stary telefon
bez obaw
po chwili rozpocznie aktualizację
wgrywanie systemu uczuć
niezawodny algorytm porażek i rozczarowań
bateria wyczerpuje się szybciej
gdy zaczyna myśleć o miłości
wydziela za dużo energii
zalecamy wymianę egzemplarza
w przypadku dziwnych dźwięków
jakby chciał powiedzieć coś mądrego
zatkaj usta i skontaktuj się z infolinią
+5354990418
lub najbliższym oddziałem sprzedaży
„Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat;
nic też nie możemy [z niego] wynieść”.
1 Tymoteusza 6, 7
Zmartwychwstanie za pół ceny
leży obok przecenionych bułek.
Można pokusić się o świętość na wagę,
tylko kto dzisiaj kupi stalowe aureole,
gdy wokół migoczą plastikowe anioły.
Z półki na półkę przenoszę nadzieję,
by odnaleźć Jezusa między coca-colą
a chipsami bez promocji na zbawienie.
Jedno za darmo, drugie bez duszy.
W gratisie jazda próbna po drabinie Jakuba,
z zawiązanymi oczami.
W środkowej alejce głowy posypane popiołem
zostały ofertą tygodnia.
Między detergentem a pastą do zębów
apteczka z krzyżem — obietnica zbawienia,
przebija puste dłonie ociemniałych
grzeszników, zatartą datą ważności.
sąsiedzi z naprzeciwka obserwują
ich spojrzenia to ulotki promocji
których nikt nie przeczytał
mam w głowie plan B
nie działa
ale jest
zasadzam kwiaty w donicach wypełnionych betonem
patrzę jak walczą
o wodę której nie będzie
na stole leży pudełko z kluczami
nie pamiętam do czego są
ale zawsze warto mieć
plan B
świat nie przewiduje happy endu
może tylko inną formę ciszy
piszę teraz jak przystało
na kartce kłującej bardziej niż ołówek
gdzie słowa nie składają się wcale
Ty uczyłeś jak wywracać
na drugą stronę
przecinki i robić przerwę
by oddechu nie zgubić
w milczeniu, średniówce i w klęsce
jak wypłukać banał
nim zapcha gardło
jak schować pretensję w nawias
gdy cisza rośnie na wietrze
dziękuję powtórzę
gdyż w przerwie po Tobie
wciąż odnajduję
że jesteś
trwa wyłączanie procesów
niebo ciemnieje w uśpieniu
wiatr zamyka ostatnie okna
ludzie jak pliki na dysku
zostają bez opcji przywracania
słońce nie wstaje z trybu awaryjnego
market pusty, system padł
jednym kliknięciem boga
w powietrzu zapach spalonego czasu
pikselowy szum tworzy cloud sapiens
bez opcji wymiany pamięci
pająki tkają sieci z porannej rosy
żurawie powabnie stąpają przy brzegu
szukają skarbów ukrytych w trawie
LIPIEC
mżawką niesie woń świeżych ziół
w oddali nawoływania
gospodarzy w zgrzebnych kapeluszach
od świtu sierpami rżną zboże
i pakują dary ziemi
do obdrapanych czerwienią wozów
PRZYSZŁOŚĆ PRZYNIESIE
w sadzie lśniące jabłka jak rubiny
czekają na małe dłonie spragnione zbiorów
zapach chleba wypełnia sień
jak ciepłe objęcia matki
kwaskowomaślanym urokiem
gospodynie w białych chustach mieszają z uśmiechem
codzienne troski w garncach
spluwając trzykrotnie przez lewe ramię
NA KRAŃCU POLA
stara pszenica składa pokłon
przygnieciona przez wiatr
powiew dziecięcych uśmiechów
przeszył gałęzie
tańczą zmysły w objęciach wspomnień
przeszłość splata się z przyszłością
tworząc obrazy z dzieciństwa
spływają po zmarszczkach łzy
na zamglone powidoki
W SERCU NATURY ODNAJDUJĘ DOM
wycinasz siebie z reklamowego baneru
doklejasz uśmiech
tak wygląda szczęście
odmierzone w sekundach retuszu
codziennie lustro sprawdza
czy jeszcze mieścisz się w ramę
za chwilę wypuszczą nowy model
pod różem chowasz pęknięcia
jakby rysy były tylko cieniem
ciało szkicowane naprędce
bez oporu poddajesz się naprawie
iluzje znikają w dłoniach
nie pytasz czy coś zostanie
przecież to kosmetyczny ból
resztki myśli w folii bąbelkowej
czekają na kolejną instrukcję
gasną światła na scenie
zbierasz okruchy w milczeniu
myśl to ułamek procenta