Kategoria: Post

nie wiem kto otworzył drzwi
nie pytałem o nazwisko
było późno albo wcale
może tylko przestawił kropkę

położył mi na stole
listę rzeczy utraconych
sprawdziłem pobieżnie
nie rozpoznałem żadnej

po lewej stronie świata
przewrócone krzesło
nie wiadomo czy puste
czy tylko niepotrzebne

szepnął cicho- życie
jest gramatycznie błędne
ale przecież ktoś inny
poprawiłby mnie odręcznie

więc siedzę tu dalej
w nieskończonym zdaniu
czekając na czasownik
który nie przyjdzie
lub spóźni się jak zwykle
o słowo

wystawa trwa od ósmej do zamknięcia
wejście bezpłatne z kartą
ale dziś i tak nikogo nie ma
oprócz pani w kasie
i obrazu który patrzy

tu leży kubek z porcelany
nie dotykać kosztuje więcej niż zarabiasz
obok krzesło – dizajn styl funkcja
nie siadać można usiąść za mocno

sztuka pyta: co ty na to
publiczność odpowiada: nic
dzisiaj artyzm to wideo
na ekranie człowiek upada w zwolnionym tempie
tak przez 12 minut i 48 sekund

stoisz na końcu korytarza
lekko przechylony
bez tytułu bez tabliczki
wolny
jednak zamknięty w ramie

ktoś powiedział to zwykłe ćwiczenia
że syreny wyją dla sportu
a ulica wygląda jak zawsze
tylko ciszej
jakby wstrzymała oddech

na klatce schodowej sąsiadka liczy zapasy
sól woda makaron
nie wiadomo na ile dni starczy
bo nie wiadomo ile dni zostało

gdy gasną światła nuci pod nosem
„zatęsknisz jeszcze do mych ust…”
piosenkę sprzed lat
gdzieś między paczkami a strachem
niknie refren jak skruszone wspomnienia

za oknem niebo wisi nisko
ciężkie jak głowa po złym śnie
wiatr przykleja gazety do chodnika
krzyczą nagłówkami
których nie chcę czytać

nocą radio nadaje zakłócenia
o granicy czołgach i prawie do obrony
ale przecież granica jest tam
gdzie kończy się światło w oknach

na razie jeszcze śpimy
na razie jeszcze śnimy
choć buty stoją przy drzwiach
na wypadek
gdyby świt kazał uciekać

dziadek zawsze twierdził
że najlepsza kawa
stygnie w szklance
bo człowiek ma czas pomyśleć

więc siedział w kuchni
z gazetą sprzed kilku dni
i mruczał coś pod nosem
jakby kłócił się z przeszłością

o polityce szkoda gadać
mówił mieszając cukier
a pogoda zawsze taka sama
gdy nie ma już dawnego słońca

gdy umarł
babcia zaparzyła kawę jak zwykle
i postawiła szklankę obok siebie
czasem trzeba pomyśleć we dwoje

mogłeś urodzić się rybą
płynąć z prądem i szukać dna
albo kamieniem na brzegu
cierpliwie czekać na wodę

niedokończonym snem
rozproszonym nad ranem
lub kroplą jesiennego deszczu
która nie zdążyła wsiąknąć w ziemię

a jednak jesteś sobą
i codziennie wybierasz od nowa
chociaż nikt nie powiedział
ile pozostało rzutów kością

przed wejściem do budynku sprawdź regulamin
przed zakupem przeczytaj etykietę
przed rozmową zastanów się dwa razy
przed snem nie myśl za dużo

mydło zabija 99% bakterii
ale jedna zawsze coś kombinuje
instrukcja obsługi życia jest długa
a gwarancja nie obejmuje przypadków losowych

kiedy wchodzisz do sklepu
kamera już cię zna
choć jej nie widzisz

kiedy wychodzisz na ulicę
światło zmienia się na zielone
ale nikt nie obiecał że zdążysz

przed decyzją skonsultuj się ze sobą
jeśli jeszcze odbierasz

aniołowie nie noszą skrzydeł
przymierzali kiedyś przed lustrem
ale wszystkie były albo za ciasne
albo spadały przy pierwszym kroku

w chmurach nie ma rezerwacji
ktoś próbował wpisać nazwiska
ale wiatr szybko pomieszał litery
i teraz każdy może być każdym

sąd ostateczny odwołano bez podania przyczyny
tablica ogłoszeń zniknęła w pośpiechu
na drzwiach napisano tylko:
wróć jutro

bramy nie są ze złota
to tylko mit dla tych
którzy boją się zwykłych drzwi

a jeśli ktoś pyta o adres
niech spojrzy w górę
ale nie za wysoko
bo niebo zaczyna się niżej
niż myślisz

posiadam umiejętność milczenia
w odpowiednich momentach
nie pytam o więcej niż trzeba
i nie zostawiam śladów

mam doświadczenie w zapominaniu
zdarzeń które nie powinny się zdarzyć
potrafię ukrywać myśli
w najciaśniejszych kieszeniach

jestem dyspozycyjny
dostosuję się do każdej roli
mogę być cieniem albo odbiciem
statystą w twoim scenariuszu

wymagania?
żadne specjalne
wystarczy miejsce
w którym mnie nie będzie

właściwie nic się nie stało
ot dwa ciała w tym samym miejscu
na przecięciu oddechów
w ustalonej przez przypadek godzinie

żadne fajerwerki
świat nie zmienił trajektorii
w gazetach ani słowa
nawet księżyc nie spojrzał dłużej
niż wymagały od niego zasady przyzwoitości

przyszłaś
choć przecież mogłaś nie przychodzić
odeszłaś
choć nikt nie poprosił byś została

na łóżku tylko ciepła
nierówno wgnieciona pościel
która wyprostuje się
za kilka godzin
jakby nic się nie wydarzyło

ojciec mówił: nie płacz, to nic
więc nie płakałem
chociaż kolana miały inne zdanie
a noc czasem waliła pięścią w żebra

dziadek mówił: pracuj, będziesz kimś
więc pracowałem
podnosząc cegły bez imion
i układając dni w równe stosy

świat mówił: bądź twardy
więc byłem
aż skóra stała się zbroją
a ręce zapomniały jak głaskać

teraz mówię: nic się nie stało
chociaż wiem, że stało się wszystko
i gdyby ktoś zapytał, kim jestem
powiedziałbym: męska sprawa