ostatni aromat spirytusu
wyleję
na rany zgorzkniałego świata
padał deszcz
kalecząc skrzydła motyla
na strzępy
kropla po kropli
napęczniały w burzy
wciąż tęsknię za nadzieją
na słońce
zawsze się modlę
choć wiatr przynosi łzy
a deszcz- deszcz tylko ból
wiecznie ta burza wokół krawędzi
wielki bałagan w sercu
miałem posprzątać
obiecałem porządek
jutro jutro
ile było tych jutro
nie chcę sprzątać bo nic nie znajdę
odnajduję się w swoim bałaganie
w pokoju bez kwiatów
ach były kwiaty
został tylko kaktus
i sporo zakurzonych listów
kłujących moje wczoraj
Zaciekawiony księżyc spojrzał przez okno,
Nienasycony świadek miłosnych igraszek.
Pieszczotami związani tańczymy figlarnie;
Niech zarumieni lico podglądacz uroczo.
Noc ukojenie niesie codziennym emocjom
I ukołysze duszę w ramionach ukradkiem;
Tajemnicza kochanka nim wstanie poranek,
Pozostawi pamiątkę snem cudnym wielokroć.
Zamyślony spoglądam jak słońce zachodzi
I nasłuchuję kroków znajomych w alkowie;
Rysujesz się zmysłowym marzeniem powoli.
Pod Morfeusza skrzydła zabierasz łagodnie,
Uspokajasz całusem posłusznej wierności;
Nim odetchnę głęboko, wciąż myślę o tobie.
na poszukiwaniu próżno tracimy lata
świętego Graala w świecie ciemności
niczym męczennicy skrajnych uczuć
gubimy się wśród gwarnego życia
w przestrzeniach banalnych słów
które utkane są z niedopowiedzeń
gdybyśmy spojrzeli z innej perspektywy
ujrzelibyśmy piękno na wyciągnięcie ręki
szczęście mieszka w małych rzeczach
w ciepłym promieniu słońca na skórze
w uścisku ukochanej osoby
w chwili spokoju i wewnętrznej wolności
w zapachu świeżo parzonej kawy
nieważne ile razy popełniamy błędy
prawdziwa siła tkwi w akceptacji
własnych wad i niedoskonałości
kiedy pokochamy siebie
odnajdziemy prawdziwy skarb
w oczach drugiego człowieka
brudne emocje plamią smutkiem
strach podsuwa obawy
odruchowo uciekam przed czułością
widziałem życie zbite z gorzkich gruzów
puste serca na uśmiechniętym temblaku
i bezradność w oczach pluszowego misia
poraniona dusza podtrzymuje ścianę
nie jestem gotowy na kolejną samotność
czas
przegonić strachy chowane latami
by na ich miejscu zakwitły pragnienia
mocny fundament wytrzyma próbę czasu
puszczam niewidzialny filar
i jak kiedyś robię pierwszy krok
zachwiany
lecz pełen nadziei na miłość
W kawiarni ukrytej w zakamarkach miasta,
siedzę samotnie przy stoliku w rogu.
Z gorącego kubka kawy unosi się para,
a za oknem ludzie jak postacie w filmie.
Spokojna muzyka płynie w tle niczym soundtrack
z życia. Ulotnych godzin jak poranna mgła.
Obserwuję twarze przyklejone w smartfony
i zastanawiam się nad ukrytymi intencjami.
W mgnieniach, gdy jestem obserwatorem mogę
odnaleźć cel istnienia. Drobny okruch wartości.
Często to rozmowa, uśmiech, czy moment uwagi,
które sprawiają, że człowiek odkrywa człowieka.
W kawiarni gdzie życie toczy się powoli,
czas w innym tempie sekundy odmierza,
Właśnie tutaj w tych chwilach spokoju,
siedzę ukryty za szybą bezpieczeństwa.
Jaśniejące dni w słonecznej kąpieli,
Roztańczone sny, co księżyc przynosi,
Aby złapać rytm i zmysły rozświetlić,
Pełen koszyk chwil z jesiennej miłości.
Zatrzymajmy czas w parkowej alejce,
Pozostańmy tam wiecznością splątani;
Póki serce gra, nim słońce przybędzie,
Obrabować nas z intymnej przechadzki.
Ukołysał wiatr namiętność płochliwą,
Ozdobione masz czerwienią policzki,
Jakby cały świat uczuciem zakwitnął,
Uniesienia ślad nieboskłon rozwidnił.
Aniołowie splin schowali w niebiosach,
Aby człowiek lśnił i mógł się zakochać.
Za oknem wicher szarpie drzewami
a może to ludzie śpieszą
jakże podobnym cieniem wspierani
płyną cicho mglistą rzeką
Wczoraj biegałem życiem radosny
po kolorach mokrej tęczy
dzisiaj w ciemności zostałem nocy
jak męczennik piętnem tknięty
Nie doceniałem cudnych pejzaży
i choroby przyszłej nagle
na wózku siedzę przy szybie blady
widząc ledwie smugi szare
Tkwię w pożądaniu choć jednej chwili
aby spojrzeć w oczy jasne
odeszłaś cicho z darem wrażliwym
sercem czułym na obcasie
W zwadzie byli już od dawna
mucha Wanda i chrząszcz Edek
ona chciała seksu z rana
on nastroje miewał zmienne
On romantyk z urodzenia
ona jakby z innej gliny
jej daleka jest pruderia
jego zmysły nagle prysły
I nie stoi równo z werwą
tylko jakby znów oklapło
ich uczucie dróżką ślepą
zostawiło blade światło
Nagle pomysł na przymierze
seksiworker z ogłoszenia
on zamiary ma czytelne
aby w jednym chórze śpiewać
Sprawa nieco tajemnicza
czy do muchy czy do chrząszcza
wszyscy byli po dwóch drinkach
więc zabawa jest gorąca
Nieco chyba przedobrzyli
lecząc swoje erozwady
nagle słychać głos policji
seksiworker został ranny
Do morału szybko przejdę
gdy pokusa duszą szarga
wybierz zawsze białą ścieżkę
i podążaj w stronę światła